Religia dawniej i dziś na terenie Mezopotamii, cz. 2

W Iraku

Podział etniczny:
Arabowie – ok. 75% – 80%
w tym: Madanowie ("Arabowie błotni") – ok. 350-500 tys.
Kurdowie – ok. 15% – 20%
Pozostałe grupy etniczne – ok. 5-6%
Asyryjczycy – ok. 3%
Ormianie – ok. 0,6%
Persowie – ok. 1%Turkmeni Iraccy – ok. 1,5% ; (okolice Kifiri, Kirkuku, Altun Kubri)
Żydzi – kilka tysięcy (głównie okolice Bagdadu)

źródła - wikipedia.org 

W Egipcie

   Egipt jest krajem muzułmańskim, z poważnym wpływem religii na codzienne życie mieszkańców. Według danych państwowych Muzułmanie, przeważnie sunnici, stanowią 90% ludności kraju. Pozostałe 10% stanowią chrześcijanie, z czego 9% to koptowie. Istnieją znaczące rozbieżności w tej kwestii pomiędzy danymi państwowymi i kościelnymi. Dane kościelne mówią o 10-18% chrześcijan wśród populacji Egiptu. 
   Według Komisji ds. Międzynarodowej Wolności Religijnej w sprawozdaniu za rok 2010, Egipt zajmuje drugie miejsce w rankingu wśród krajów, które naruszają wolność religijną. Dyskryminacja i łamanie praw człowieka dotyka głównie: koptyjskich chrześcijan, bahaistów, szyickich muzułmanów, Żydów, Świadków Jehowy i członków sekty islamu koranicznego Quraniyoon. Według raportu z 2011 roku Amerykańskiej Komisji ds. Międzynarodowej Wolności Religijnej (USCIRF) Egipt znalazł się wśród 14 krajów jako najgorszy na świecie kraj łamiący wolność religijną i łamiący prawa człowieka.

   Konstytucja Egiptu czyni z islamu religię państwową. Gwarantuje wprawdzie wszystkim obywatelom wolność wyznania, ale w praktyce jest ona mocno ograniczona. Na dowodach osobistych umieszczana jest informacja o przynależności religijnej, przy czym dozwolony jest wybór między trzema oficjalnie uznanymi religiami: islamem, chrześcijaństwem i judaizmem. Wyznawcy innych religii nie uzyskują dowodów osobistych, co oznacza rezygnację z praw. To samo dotyczy muzułmanów, którzy przeszli na chrześcijaństwo.

islam – 86,2%
chrześcijaństwo – 13,1%:
Koptyjski Kościół Ortodoksyjny – 11,5%
protestantyzm – 0,8% (głównie: kalwini i zielonoświątkowcy)
katolicyzm – 0,6%
niezależne kościoły – 0,2%
niereligijni – 0,7%
Information icon.svg Osobny artykuł: Egipska Konwencja Baptystów.

źródła - wikipedia.org

W Iranie

   Oficjalną religią Iranu jest islam szyicki. Iran jest republiką teokratyczną.
Struktura religijna kraju w 2010 roku według Pew Research Center:
islam – 99,45% (73 570 000)
brak religii – 0,15% (110 000)
prawosławie – 0,11% (80 000)
protestantyzm – 0,03% (20 000)
hinduizm – 0,03% (20 000)
pozostali chrześcijanie – 0,01% (10 000)
inne religie – 0,22% (160 000)

źródła - wikipedia.org

Religia w Mezopotamii, cz. 1

   Religia w Mezopotamii nigdy nie była jednolita. Sumerowie czcili siły przyrody. spośród kilkuset bogów Sumeryjskich było tylko kilkunastu bogów pochodzenia semickiego. Mających i tak odpowiedniki w panteonie sumeryjskim. rozwój religijny stale ulegał zmianie pod wpływem coraz to nowych wierzeń zewnętrznych. w połowie III tysiąclecia p.n.e. panteon sumeryjski liczył ok. 700 bogów, a już w I tysiącleciu p.n.e., panteon babilońsko-asyryjski liczył ok. 2500. między nimi byli np.Iszkur, semicki Adad – bóg burzy, Nidaba – bogini mądrości i pisarzy, Ninurta – wojny i myślistwa oraz Dumuzi – bóg-pasterz, opiekun odradzającej się przyrody. Głównym ośrodkiem religijnym Mezopotamii, była południowa jej część – Babilonia.  W tym  mieście rozwinął się na dużą skalę kult, początkowo  boga Marduka – boga-patrona Babilonu, gdzie poświęcone mu były najbardziej okazałe świątynie.

źródła -wikipedia.org

System religijny Egiptu na przestrzeni dziejów

Religia Egiptu na przestrzeni dziejów 

W starożytności :
   Bogowie, półbogowie - geniusze, zwierzęta 
Dominowała tu religia bóstw lokalnych, których uważano za władców i panów miast i okolic, w których ich czczono. Poza bogami wierzono w półbogów, czyli geniuszy. Byli oni bardziej związani z życiem codziennym ludzi, lecz nie mieli świątyń i raczej nie brano ich pod uwagę w spekulacjach teologicznych. Geniusze mieli charakter bardziej ludowy. Były to duchy związane z rolnictwem, z narodzinami człowieka. Istniał także kult zwierząt. Święte zwierzęta były po prostu wcieleniami bogów (aspektami bogów). Wierzono, że była w nich obecna jedna z dusz jakiegoś boga. Posągi bóstw umieszczano w świątyniach, przez co stawały się niedostępne dla ogółu. Posągi świętych zwierząt nie znajdowały się w samych świątyniach. 
   Ciało, dusza i ka
Ok. 3000 p.n.e. Z czasem (w ciągu około wieku), odrębne miasta zaczynały łączyć się w większe organizacje. Zmieniała się więc też religia. Dochodziło do kompromisów polegających na łączeniu bóstw, z różnych miast w małżeństwa, a także usynawianie bogów. Najczęściej powstawały triady bóstw. Powstawała, a właściwie syntetyzowała się mitologia. Silnie zakorzeniona była wiara w życie człowieka po śmierci. Stąd też zmarłych grzebano z tak wielką troską. Egipcjanie wierzyli że człowiek składa się z trzech elementów: z ciała,z ba i z ka 
   Heliopolis 
W Heliopolis religia koncentrowała się wokół słońca. Według mitologii heliopolitańskiej na początku była tylko zimna, ciemna i nieruchoma woda, zwana Nunu, czyli Chaos. Słońce, czyli bóg Atum stworzył sam siebie a potem albo wypluwając albo onanizując się dał początek dwóm bogom: Szu, czyli suszy i Tefnut, czyli wilgoci.
   Busiris 
W Busiris, w centrum Delty, powstała mitologia ozyriańska. Jej korzeni należy dopatrywać się w podaniach ludowych
   Hermopolis
W Hermopolis najważniejszym bogiem był Thot, bóg-księżyc, ibis, albo pawian.

W średniowieczu :
   W tych czasach było wiele podboi, podziałów itp. i w tym okresie zmieniała się religia Egipcjan. W Egipcie
bizantyńskim nastąpił kryzys związany z  prześladowaniem  i zaburzenia związane z walkami religijnymi podkopywały supremację Konstantynopola. Podczas panowania arabskiego nastąpiła dość szybka islamizacja kraju, choć chrześcijanie egipscy obrządku koptyjskiego nie zostali nigdy nawróceni do końca i do dziś stanowią ok. 10% ludności Egiptu. Muzułmańscy zdobywcy Egiptu przenieśli stolicę kraju z chrześcijańskiej i greckiej Aleksandrii w głąb kraju. Kilkakrotnie zmieniana, ostatecznie została ustalona w Kairze, który pozostał stolicą i największym miastem Egiptu do dziś. W czasach Restauracji  władzy Abbasydów nastąpił upadek realnej władzy kalifa pozbawił skrupułów zarządców prowincji, którzy dotychczas uznawali autorytet następców Mahometa. Państwo Fatymidów było jednym z najpotężniejszych w historii średniowiecznego islamu, a sami Fatymidzi założyli konkurencyjny wobec Bagdadu, szyicki kalifat.
Sukcesy chrześcijan w Palestynie podważyły fatymidzki prestiż obrońców islamu. Wprawdzie sam Egipt zdołał odeprzeć inwazję wojsk chrześcijańskich, jednak osłabione państwo padło wkrótce ofiarą nowej potęgi w regionie – sunnickiej dynastii Ajjubidów (1169). W latach 1169-1250 Egipt został opanowany przez kurdyjską dynastię Ajjubidów w czasie wypraw krzyżowych i to właśnie walki i układy z chrześcijanami stały się głównymi problemami nowych panów Egiptu.

W nowożytności i współczesności : 
   Egipt jest krajem muzułmańskim, z poważnym wpływem religii na codzienne życie mieszkańców. Według danych państwowych Muzułmanie, przeważnie sunnici, stanowią 90% ludności kraju. Pozostałe 10% stanowią chrześcijanie, z czego 9% to koptowie (głównie Koptyjski Kościół Ortodoksyjny) Istnieją znaczące rozbieżności w tej kwestii pomiędzy danymi państwowymi i kościelnymi. Dane kościelne mówią o 10-18% chrześcijan wśród populacji Egiptu. Według Komisji ds. Międzynarodowej Wolności Religijnej w sprawozdaniu za rok 2010, Egipt zajmuje drugie miejsce w rankingu wśród krajów, które naruszają wolność religijną. Dyskryminacja i łamanie praw człowieka dotyka głównie: koptyjskich chrześcijan, bahaistów, szyickich muzułmanów, Żydów, Świadków Jehowy i członków sekty islamu koranicznego Quraniyoon.  Według raportu z 2011 roku Amerykańskiej Komisji ds. Międzynarodowej Wolności Religijnej (USCIRF) Egipt znalazł się wśród 14 krajów jako najgorszy na świecie kraj łamiący wolność religijną i łamiący prawa człowieka.Konstytucja Egiptu czyni z islamu religię państwową. Gwarantuje wprawdzie wszystkim obywatelom wolność wyznania, ale w praktyce jest ona mocno ograniczona. Na dowodach osobistych umieszczana jest informacja o przynależności religijnej, przy czym dozwolony jest wybór między trzema oficjalnie uznanymi religiami: islamem, chrześcijaństwem i judaizmem. Wyznawcy innych religii nie uzyskują dowodów osobistych, co oznacza rezygnację z praw. To samo dotyczy muzułmanów, którzy przeszli na chrześcijaństwo.

islam – 86,2%
chrześcijaństwo – 13,1%:
Koptyjski Kościół Ortodoksyjny – 11,5%        protestantyzm – 0,8% (głównie: kalwini i zielonoświątkowcy)
katolicyzm – 0,6%
niezależne kościoły – 0,2%
niereligijni – 0,7%

źródła : wikipedia.org